Base Camp Zero

Only the Strong Endure: Kadetten trotseren de kou in Kamp Beverlo

LEOPOLDSBURG – Van 14 tot 20 februari 2026 ruilden jongeren uit heel België hun comfortzone in voor de rauwe realiteit van Bivak 7 op het militair oefenterrein van Kamp Beverlo. Onder de vlag van "Base Camp Zero" lieten kadetten tussen de 12 en 18 jaar zien uit welk hout ze gesneden zijn: 7 centimeter sneeuw, snijdende wind en temperaturen onder het vriespunt kregen hen niet klein.

Een kamp van de kadetten, voor de kadetten

Dit was geen vakantiekamp, maar een les in zelfredzaamheid. De kadetten van de afdelingen Antwerpen, Brussel, Charleroi, Geel, Leopoldsburg, Leuven, Namur en Oostende bouwden bij aankomst eigenhandig hun volledige tentenkamp op en braken dit aan het einde van de week ook weer af. Om de nationale eenheid te versterken, werkten jongens en meisjes in tweetalige groepen, waardoor de vriendschappen dwars door de taalgrens heen ontstonden.

Dankzij de massale logistieke steun van Defensie beschikten de teams over professioneel materiaal: van M2000-tenten en zware voertuigen tot generatoren en maaltijden op het terrein. Ook de kennismaking met de Special Forces Group en de hulp van ervaren reservisten tilden de ervaring naar een militair niveau.

De Devil Run: 16 kilometer karakter

Hét hoogtepunt van de week was de beruchte Devil Run. Geïnspireerd door de loodzware SF-trainingen, trokken de teams 16 kilometer lang door modder en diep zand. Navigatiefouten werden direct afgestraft met extra kilometers. Bovendien moesten de groepen onderweg zware, onhandige objecten meeslepen. De ijzeren regel? Niemand wordt achtergelaten, en geen enkel voorwerp blijft liggen. Het ging niet om de snelste tijd, maar om de mentale veerkracht om door te gaan wanneer het lichaam "stop" zegt.

De strijd tegen de vrieskou

Naast de fysieke actie was er de constante strijd tegen de elementen. Een cruciale opdracht was het kampvuur: dit moest 24 uur per dag blijven branden als vitale warmtebron. De kadetten organiseerden dit volledig zelf via een strikt wachtschema. Hoewel dit zorgde voor nog kortere nachten en een zware fysieke tol, slaagden zij erin het vuur de hele week brandend te houden—een symbool voor hun onvermoeibare inzet.

Beloning voor doorzettingsvermogen

Met gevechtszwemmen, de hindernispiste en oriëntatielopen bij dag en nacht was het programma tot de laatste minuut gevuld. Ook de Stafchef van de Marine (COS) kwam poolshoogte nemen en was zichtbaar onder de indruk van de discipline. Aan de finish wachtte de ultieme beloning: de felbegeerde Base Camp Zero kamp-badge. Elke kadet heeft deze badge meer dan verdiend door karakter, kameraadschap en de maritieme traditie boven de kou te plaatsen.